Beata

2011-07-04T14:36:00.000+02:00

Dit blog wordt/is verhuisd naar tborg.nl

Online Condoleanceregister

2006-04-20T10:58:00.000+02:00

Voor wie wil is er gelegenheid om een wens achter te laten op het online condoleanceregister.

Begrafenis

2006-04-19T12:22:00.000+02:00

Op zaterdag 22 april zullen wij om 13:00 uur een dienst hebben in de Verlosserkerk op de H.A. Lorentzweg 59 in Bussum. Aansluitend zal om 15:00 uur de begrafenis plaatsvinden op begraafplaats Nieuw Valkeveen, Valkeveenseweg 58 te Naarden.

Daarna zal er gelegenheid tot condoleren zijn in bovengenoemde kerk.

Bussum, 17 april 2006 - 22:00 uur

2006-04-18T02:40:00.000+02:00

Beata is van ons heengegaan.
We wisten dat deze dag zou komen, en toch, ons verdriet is groot. We kijken met dankbaarheid terug op het afgelopen jaar, waarin we met elkaar als gezin nog vele goede momenten mochten beleven. Ze was een geweldige vrouw en fantastische moeder en het was een voorrecht haar zo te mogen kennen.

Ze was een lieve dochter en (schoon)zus, altijd gericht op anderen tot op het laatst.

Hoe graag hadden wij gewild dat het anders was gegaan. Ze is 49 jaar geworden. We zullen haar ongelofelijk missen.

We weten dat ze veel betekend heeft in levens van velen. We vertrouwen erop dat, wat zij heeft mogen zaaien in de harten van anderen, niet vruchteloos zal blijven.

Ze ligt thuis.

Mijn lieve schat
dank je wel
voor jou
je liefde
jezelf
meer dan je wist
en ik ook

De pijn
van dat wat was
en nooit meer zal zijn
is groot
de tranen
als stille woorden
gewogen in schalen
bij God
zijn meer
dan wij beseffen

Flip ter Borg
Nathanaël en Marieke
Matthias
Suzanne
Joram

En haar familie.

Ze hield erg veel van (gele) bloemen...

(informatie over de begravenis volgt)

nieuwe ontwikkelingen

2006-03-30T14:49:00.000+02:00

Sinds een week is het een stuk achteruit gegaan met Beata. Vorige week donderdag, laat op de avond kreeg ze veel pijn waartegen de morfine niet meer hielp. Deze pijn was haast ondragelijk en in overleg met de arts hebben we besloten om over te gaan op een sterke dosis rustgevende medicatie, waardoor ze veel slaapt. Wanneer ze slaapt heeft ze het minst last van de pijn. Ook de morfine is erg verhoogd. Dit alles bij elkaar zorgt er voor dat het voor mama erg moeilijk is haar gedachten op een rij te houden. We verbazen ons er nog over hoe ze nog contanstant met alles bezig is. Het is erg moeilijk om haar zo te zien. We ervaren allemaal dat het sinds deze week een behoorlijk stuk zwaarder is geworden op emotioneel gebied. Ze heeft nu overal hulp bij nodig en kan nu echt niet meer uit bed komen. We hebben het idee dat we nu wel in het laatste stuk van dit proces zijn aangeland. Het is nu echt leven met de dag.

maart update

2006-03-16T20:32:00.000+01:00

Het is alweer een tijdje geleden dat er een update is geweest, dus hoog tijd maar weer. We zijn ongeveer een maandje verder sinds de laatste morfine verhoging, wat ze via pleisters toegedient krijgt. Het is dus gelukkig niet nodig geweest weer te verhogen, wat helaas niet betekend dat ze pijnvrij is, hiervoor gebruikt ze nog dagelijks snelwerkende morfine.

Vorige week was geen goede week. Mama kreeg last van een blaasontsteking, waardoor ze erg hoge koorts heeft gehad. Het is een dilemma in deze periode, wanneer je besluit om klachten grondig aan te pakken, of de natuur z'n beloop te laten. Het is belangrijk dat mama de keuzes maakt waar ze zelf helemaal achter staat. Wij geven haar wel onze mening over wat wij vinden, maar steunen haar volledig in iedere keuze die ze maakt. Uiteindelijk heeft ze besloten toch antibiotica te slikken, omdat de symptomen te zwaar werden.

De koorts en het vele overgeven hebben haar behoorlijk afgemat. Ze heeft weer erg moeten inleveren, waardoor ze nu constant ontzettend moe is en overdag ook veel slaapt. Ze is na een paar dagen gelukkig weer opgekrabbeld van de koorts, en heeft ook al even niet overgegeven, maar we weten ook dat we in een periode zitten waar ieder moment weer iets nieuws om de hoek kan komen. Het is en blijft een ontzettend moeilijke tijd, maar gelukkig kunnen we met elkaar toch nog van kleine dingetjes genieten, zoals de verjaardag van nathanael afgelopen week. We weten ons nog steeds gedragen door God’s sterkte armen en eindeloze liefde, ookal lijkt het soms erg donker om ons heen.

Ik persoonlijk ben ontzettend dankbaar dat ik mijn moeder mag verzorgen en dat we in die momenten zulke goede herinneringen opbouwen. Ik ben daarvoor ook erg dankbaar naar mijn werk voor de ruimte die ze mij zonder voorwaarden geven.
We weten niet hoe de komende tijd zal verlopen, en ergens is dat maar goed ook. We weten dat er Een is die dat wel weet, en bij alles wat er komt mogen we weten dat Hij erbij zal zijn.

Suzanne

Rafael Conferentie

2006-02-13T23:15:00.000+01:00

Samen met Beata hebben wij (Ik, Marieke, Joram en Suzanne) uitgekeken naar de RafaelConferentie die vorige week plaats vond in Dalfsen. We maakte deel uit van het aanbiddingsteam om de leiders van Rafael voor te gaan in lofprijs/aanbidding, dus het was ook wel een beetje spannend hoe het allemaal zou lopen met de gezondheid van Beata die thuisbleef.

Het was heel bemoedigend om te zien en te merken hoeveel mensen met je meevoelen, meebidden, naast je staan. Naast de vermoeidheid van een best wel intensieve paar dagen zijn we allemaal heel erg opgebouwd door God, sprekers en mensen tijdens deze conferentie.

Het is met Beata redelijk rustig geweest tijdens deze tijd. Maar het is eigenlijk sinds de conferentie dat ze nu constante pijn heeft. De dokter heeft de morfine met de helft verhoogd en dat helpt een beetje. Langzaam beginnen de problemen zich wat sneller aan te dienen en het zal met de tijd een beetje behelpen zijn om alles zo goed mogelijk onder controle te houden. Ze ligt zelf nu zo goed als permanent in bed en haar energie wordt met de dag minder en bezoek is ook tot een minimum gebracht. Kaarten en mailtjes zijn nog steeds welkom :)

Maar alles waar ze van genieten kan geniet ze van. En stralen kan ze nog steeds...

We zien uit naar wat God gaat doen.

"Mijn tijden zijn in Uw hand"

2006-01-17T15:39:00.000+01:00

Het is alweer 9 maanden geleden dat ik hoorde dat ik ziek was. Ik ben blij dat ik nog zoveel tijd heb gekregen om onze verjaardagen en de feestdagen mee te maken. Voor mij is dat toch een heel bijzondere tijd geweest, om dat nog een keer met elkaar te vieren. Wel merk ik dat het nu wel moeilijker gaat. Sinds oudjaar lig ik eigenlijk alleen nog maar boven in bed en heb ik veel verzorging nodig. Gelukkig is Suzanne meer thuis, ze krijgt van het ziekenhuis verlof om mij te verzorgen. Dat doet zij met heel veel liefde en toewijding.

De huisarts komt regelmatig langs en die houd goed de juiste morfine-dosering in de gaten, zodat ik weinig last hoef te hebben van de pijn. Ik merk wel dat de vermoeidheid erg toeneemt, maar ik heb al meer tijd gekregen dan ik en anderen ooit verwacht had. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor.

Beata

De beste wensen!

2006-01-03T23:21:00.000+01:00

Ik zei tot de man die stond bij de ingang van het jaar:'Geef mij licht, opdat ik veilig het onbekende tegemoet kan treden.' En hij antwoordde:'Ga de duisternis in en je leg je hand in de hand van God. Dat is beter voor je dan licht, en veiliger dan de bekende weg.'

Wij willen als gezin iedereen een heel goed 2006 wensen. We hebben met elkaar een erg gezellige en goede jaarwisseling gehad. Toch even moeilijk om elkaar een 'gelukkig nieuwjaar'te wensen, omdat we weten dat er moeilijke tijden voor ons liggen. Maar wat voor ons geld, geld eigenlijk voor iedereen. Het feit is dat niemand weet wat het jaar 2006 voor ieder persoonlijk zal brengen. Maar iedereen kan ervan uitgaan dat er zware, moeilijke dingen op je pad zullen komen. Maar ook, ondanks dat het op sommige momenten moeilijk voor te stellen is, dat er hele goede en fijne momenten zullen zijn in het komende jaar. Wat er komen gaat weten we niet, maar we willen aan het begin van dit jaar onze handen in die van God leggen, en samen deze weg gaan. We hopen en bidden dat u ook zo dit jaar in kunt stappen.

Beata in het ziekenhuis

2005-12-22T17:44:00.000+01:00

Sinds gister ligt Beata in het ziekenhuis vanwege verstopping in de darmen. Nu is er al een catheter geplaatst omdat er bijna 2 liter vocht bleek te zitten (wat waarschijnlijk de oorzaak van de verstopping in de darmen was) en is er gesproken over een stent om vernauwing van de darmen tegen te gaan. Na onderzoek is gebleken dat dit vooralsnog niet nodig. Aan de ene kant is het lekker dat het dus (nog) niet nodig is een stent te plaatsen, maar aan de andere kant is er dan nog geen oorzaak/oplossing van de verstopping. Dit is wat we op dit moment weten.

Ze moet voor nu nog even in het ziekenhuis blijven en mag waarschijnlijk morgen weer naar huis. Ze bekijken of ze nu een permanente oplossing kunnen vinden voor het stofwisselingsprobleem. Als ze niet direct een permanente oplossing kunnen vinden, zullen ze een tijdelijke oplossing bedenken zodat ze in ieder geval met de kerstdagen thuis zal zijn.

Update:
Ze is inmiddels weer thuis. Hopelijk is de catheter voorlopig een goede oplossing. Ze is in iedergeval lekker thuis met kerst.

volgende jarige

2005-12-01T15:24:00.000+01:00

Precies 4 weken na de verjaardag van mijn vader is de verjaardag van mijn moeder. En die dag viel op afgelopen vrijdag, de 25e. Zo’n dag zit vol dubbele gevoelens. Aan de ene kant zijn we ontzettend dankbaar dat we met elkaar nog de 49e verjaardag van mijn moeder kunnen vieren, aan de andere kant is het erg moeilijk om te bedenken dat de kans erg groot is dat dit haar laatste verjaardag zou kunnen zijn. Tja, en wat zing je nou voor een verjaardagsliedje..? Lang zal ze leven... hmmm... Nou ja, in de gloria, dat dan in ieder geval weer wel :) Hiep hiep... Ja, toch wel, dit is wel weer zo’n mijlpaal die we met elkaar gehaald hebben. Al sinds het begin heb je steeds van die momenten in je hoofd, van ‘ zou ze dat halen?’ We hebben ons inderdaad wel eens afgevraagd of ze er nog zou zijn met dr verjaardag, en dat hebben we dan toch met elkaar mogen vieren. Dat is wel heel waardevol.

We hebben besloten deze dag in kleine kring te vieren, die uiteindelijk nog kleiner was dan gepland vanwege het onverwachte winterse weer. Er zijn die dag een groot aantal kaarten bezorgd, en ook heel wat prachtige bossen bloemen. We hebben de (slaap)kamer vol kunnen zetten met al die prachtige boeketten.

Ik wil graag, ook namens mijn moeder, iedereen zo ontzettend bedanken voor al die lieve kaartjes en die prachtige boeketten die binnen kwamen voor haar verjaardag. En ik weet niet hoe vaak we het al gezegd hebben, maar we blijven het gewoon zeggen, want we blijven het ook zo enorm waarderen! Bedankt!

Verder was het ook wel moeilijk om te bedenken wat voor kadootjes je nou zou kunnen kopen. We hebben haar een cd gegeven die we zelf gemaakt hebben, Nathanael, Marieke, Joram, Mike, ik, neef Jakko en nichtjes Marieke en Kirsten, we hebben er allemaal aan meegewerkt. Het resultaat mag er best zijn al zeg ik het zelf :-P Zij vond het in ieder geval mooi. Het is ook een hele leuke en goede ervaring geweest om er met elkaar aan te werken, en het is ook ontzettend leuk om te zien hoe mama ervan kan genieten om ernaar te luisteren. Binnenkort is hier op de site misschien wel een stukje te horen...

En hoe het nu verder gaat... Dat is gewoon steeds weer moeilijk in te schatten. We hebben gemerkt, na die paar dagen verjaardagsdrukte, dat daar dan in het begin van deze week toch een prijskaartje aan hangt. Haar lichaam kan toch steeds minder hebben, en wanneer er wat teveel gevraagd word, zal ze in de dagen erna weer wat moeten inleveren. En dan is het voor ons gewoon weer dat machteloze gevoel om ernaast te staan, en maar niks te kunnen doen. Dus het blijft gaan met ups en downs. En toch, nog steeds is de vrede en rust van haar gezicht af te lezen. Ik kan me geen mooier kado bedenken.

Suzanne
foto: kadootje van mijn vader; 49 rode en 1 witte roos

(edit: Beluister hier een opname van de cd)

Jarig....

2005-11-05T22:55:00.000+01:00

Vorige week was ik jarig. Een beetje vreemd gevoel was het, dat wel. Zoals altijd een moment van terugzien en vooruitblikken: in dankbaarheid voor het jaar wat geweest is en met hoopvolle verwachting voor het jaar wat komt..........., maar wat komt er? Beata gaat nog steeds langzaam achteruit. Deze week is de morfinemedicatie verhoogt. Het moeilijkste blijft de vermoeidheid, die ook toeneemt. Ze heeft bijna geen energie meer om dingen te doen en de momenten in bed worden langer.

Je ontkomt er bijna niet aan dat de verwachting voor morgen sterk wordt bepaald door de situatie van vandaag. Als ik kijk naar Beata nu heb ik geen blijde of spannende verwachting voor de toekomst. En voordat mensen mij nu fatalisme gaan verwijten: ik zeg níet dan ik geen hoop meer heb! Toen ik hierover nadacht realiseerde ik mij dat het begrip ‘toekomst’ zo betrekkelijk is. Door de omstandigheden kijk ik niet verder dan vandaag en misschien nog naar morgen, maar toch niet veel verder.

Suzanne schreef al in het vorige stukje dat niemand weet wat de toekomst brengt, maar wel Wie het in Zijn handen heeft.....! Is dat ook niet wat Jezus onder meer bedoelde met “Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last” (Mattheus 6:34)?

Daarover doordenkend realiseerde ik mij opnieuw dat de toekomst niet wordt geregeerd door de omstandigheden vandaag, maar door Hem Die was, Die er is en Die er altijd zijn zal. Daarbij maakt gezond-zijn of ziekte geen verschil! Daarin ligt ook mijn hoop, dat Jezus het verschil uitmaakt. Voor de eeuwigheid als zekerheid, voor dit leven als belofte, ookal zijn de omstandigheden moeilijk. Dat is vaak niet wat mijn gevoel zegt. Maar dat is wel mijn geloof die de zekerheid is van de dingen die ik hoop en het bewijs van dat wat we ik (nog) niet zie. Ook zie ik dit steeds weer in Beata, hoe zij in de situatie Gods vrede laat zien en haar zekerheid dat de dag van morgen in Zijn hand is.
Ik heb een gezellige (verjaar)dag gehad, met alleen onze kinderen: gezellig gegeten en ook samen dia’s gekeken.

Het hart van Beata is blijmoedig, naast (of misschien: ondanks) ook moeilijke momenten.

We hebben nog steeds het gebed hard nodig.

Bedankt. Flip.

oktober update

2005-10-09T22:56:00.000+02:00

Zo ondertussen is het weer tijd voor een update. Het is alweer oktober en zo langzamerhand is het al bijna een half jaar geleden dat we te horen kregen dat mam ziek was. Ondertussen is er best heel wat gebeurd en veranderd. Nog steeds ervaar ik, en ik denk zo ook de rest van mn familie met mij, dat nog steeds altijd alles erg dubbel is. Ik ben ontzettend dankbaar voor de tijd die we nog hebben gehad met elkaar de afgelopen tijd en hopelijk nog zullen krijgen de komende tijd. Zo denk ik bijvoorbeeld aan de vakantie naar Oostenrijk, de uitstapjes (met rolstoel) naar verschillende stadjes en braderieen in de zomer, maar ook gewoon de kleine dingen, zoals gezellig samen buiten zitten, genieten van het weer, samen een boek lezen, praten over dingen. Dit allemaal is zo ontzettend waardevol. Aan de andere kant van de weegschaal hangt natuurlijk een grote portie onzekerheid. Hoeveel tijd hebben we nog? Hoe hard gaat het? Zal ze veel pijn krijgen? Dit is maar een greep uit de vragen die toch dagelijks door onze hoofden zweven...

We merken toch wel dat de ziekte erg agressief is. Ondertussen is het voor mama te zwaar om echt lang buiten de deur te komen. Een paar weken geleden probeerde ze nog elke dag een rondje mee te lopen met de honden, maar dat gaat nu echt niet meer. Kleine dingen als even aankleden of even wassen kosten gewoon heel erg veel energie. Haar conditie gaat achteruit uit en om dat te zien is op sommige momenten erg confronterend. Gelukkig zijn er ook momenten dat ze zich beter voelt, dan heeft ze praatjes volop :) en soms is het net of je dan even ‘vergeet’van de omstandigheden. Het is wel erg moeilijk om de dagen te zien dat ze zich erg beroerd voelt, en je staat er machteloos naast… Dat gevoel is gewoon haast onacceptabel, en toch heb je geen keus. Deze periode staan we allemaal voor keuzes die je normaal niet zou hoeven te maken, en die je ook helemaal niet wil maken, maar daarin hebben we gewoon geen keus… Zo ben ik onlangs van afdeling in het ziekenhuis veranderd, om toch een wat lagere werkdruk te hebben. Ik ben erg dankbaar voor de opties die mij hierbinnen geboden worden, terwijl het soms wel moeilijk is om deze dingen zomaar aan te nemen… Maar uiteindelijk is het goed zo.

Heel vaak moet ik denken aan dat zinnetje:
'I don't know what the future holds, but I know Who holds it.'
Wat zoiets wil zeggen van: ' Ik weet niet wat de toekomst voor ons heeft, maar ik weet Wie de toekomst heeft.'
En dat is een hele troost. Als wij zitten met onze vragen, onzekerheden, angst voor de toekomst, dan mogen we weten dat de toekomst in God's handen is, en Hij zal erbij zijn. Gelukkig wel.

Suzanne

Aanbidding

2005-09-21T01:26:00.000+02:00

Een leven van aanbidding naar God in alles wat we doen is misschien wel het belangrijkste wat onze ouders ons hebben meegegeven in onze opvoeding. Simpel gezegd wil dat zeggen dat we willen proberen in alles wat we doen God de eer willen geven. Ik spreek nu voor mezelf, maar ik denk dat ik ook mag spreken namens de rest van de fam. Ieder op zijn eigen manier. Niet altijd even makkelijk maar zeker wel de moeite waard.

Beata is benaderd door Aanbidding.net voor een interview over aanbidding en wat het voor haar betekent nu in een tijd van 'leiden'. Ze is er zelf niet zo dol op om zichzelf terug te zien,
maar ik wil jullie deze video niet onthouden :)

Klik op deze link om de video te bekijken
of rechtsklik en save-as om te bewaren.

(59mb, dus het kan even duren)

Dinsdag bij de specialist

2005-09-08T22:47:00.000+02:00

Afgelopen dinsdag zijn we weer bij de specialist geweest, na een periode van vijf week zonder chemo. De uitslagen van het bloedonderzoek waren niet goed. Gezien het feit dat Beata zich m.n. de laatste week niet goed voelde, kwam dit niet echt als een verrassing.
Maar toch.....

Er zijn ook geen reëele opties meer voor therapie. Daarbij voelt Beata zelf ook wel dat ze een vervolgkuur niet eens meer aan zou kunnen.
We genieten deze dagen nog erg van het mooie zomerweer (speciaal voor Beata) en ik kan niet anders zeggen dan ze erg dapper is en veel rust ervaart, ookal wordt het nu voor haar fysiek moeilijker.

We zijn steeds weer dankbaar voor de reakties op velerlei manier en bovenal voor de wetenschap dat velen voor ons bidden, waar wij het soms niet kunnen.
Jezus is nog steeds gisteren en heden Dezelfde tot in eeuwigheid. En de tekst van dit schilderij (ook van Beata) is nog steeds krachtig, ookal weet ik dat het ook vragen oproept. Maar het gaat niet om onze theologie. Niemand weet hoe de komende periode zal verlopen, maar onze ogen zijn op Hem. En onze hoop ook.

Flip.

Schilderen met Ton

2005-08-29T20:15:00.000+02:00

Vorige week ben ik wezen schilderen, samen met Ton v.d. Groep.

Hier het resusltaat. Voor mij was het de bedoeling om Gods aanwezigheid uit te beelden, in goede, maar ook in donkere tijden. Dat is wat we erg ervaren op dit moment.

Beata

Drie week verder.....

2005-08-20T11:57:00.000+02:00

Het is nu drie weken geleden dat ik gestopt ben met de chemotherapie. Alles is redelijk stabiel gebleven, alhoewel ik gehoopt had dat ik wat meer energie zou krijgen. Als ik zo terug kijk, nu vier maand geleden is er heel veel veranderd; van een heel actief leven naar erg passief, maar ondanks alles ervaar ik nog steeds heel veel rust en heel veel vrede. Joram zei pas ook dat we het als familie “best heel goed deden”, ook al zijn er natuurlijk momenten van twijfel en verdriet. We ervaren zo de kracht van God door alles heen, dankzij al die mensen die zo trouw voor ons blijven bidden en als een muur om ons heen staan. Ook ontvangen we bijna dagelijks nog kaartjes, waardoor we erg bemoedigd worden. Iedereen daar ontzettend bedankt voor.

Beata

Nieuwste ontwikkeling

2005-07-31T23:35:00.000+02:00

Afgelopen donderdag, 27.07.05, weer overleg gehad met de specialist. Het lijkt erop dat het maximum effekt van deze chemo (nu al) bereikt is. Een aantal waarden nemen, ondanks de kuur, toch weer wat toe. Dit gegeven, en het feit dat Beata erg slecht gereageerd heeft op de laatste twee kuren (steeds een week in het ziekenhuis aan het infuus), heeft ons gezamenlijk doen besluiten (voorlopig?) te stoppen met deze behandeling en de ontwikkelingen af te wachten. Het kan zijn dat er een periode van stabiliteit aanbreekt en er mogelijkerwijs meer kwaliteit van leven is door de afwezigheid van het chemo-vergif. We moeten het opnieuw loslaten en afwachten.

Voor Beata op dit moment enigszins een opluchting. Voor ons een beetje dubbel. omdat je als mens graag het idee wilt hebben dat je iets ‘doet’. Nu heb je het gevoel dat je niets meer zelf in de hand heb. De waarheid is, dat we nooit iets zelf in de hand hebben gehad en dat ook nooit zullen hebben. Wel of geen chemokuur veranderd daar niets aan. Er is nooit sprake van een echte keuze. Zo ook nu niet: doorgaan is geen optie.
We zijn dankbaar voor de periode tot zover, de dingen die we nog hebben kunnen doen. En we zien uit naar wat nog voor ons ligt, in verschillende stadia van onze gevoelens en emoties. We kregen laatst een kaart waarop staat: ‘We kunnen het leven niet opnieuw beginnen, maar wel elke keer een nieuwe dag’. En zo is het. We zijn blij en dankbaar voor nog steeds alle betuigingen van steun en meeleven. Fijn te weten dat anderen op de bres staan als je eigen leven veel strijd kent.
Flip.

Home sweet home

2005-07-17T14:52:00.000+02:00

Vrijdagavond is mn moeder gelukkig weer thuis gekomen. Ze heeft nu nieuwe medicijnen tegen de misselijkheid gekregen die redelijk goed schijnen aan te slaan. Er zijn nog een aantal onderzoeken gedaan in het ziekenhuis, omdat de kans bestond dat de kuur niet meer aansloeg. Over de uitslagen kan nog niet heel veel gezegd worden, maar op het eerste gezicht lijkt het erop dat de kuur nog steeds doet wat hij moet doen, dus voorlopig gaat ze nog even door met de pillen en maakt ze sowieso deze kuur af. Wat er daarna komt zullen we tegen die tijd weer met elkaar bekijken. We willen het ook allemaal in Gods handen leggen en erop vertrouwen dat Hij erbij zal zijn in welke keuzes we ook zullen moeten maken weer de komende tijd.

De stand van zaken

2005-07-13T00:35:00.000+02:00

Het is nu alweer enige dagen geleden dat we terug kwamen van onze vakantie in Oostenrijk met elkaar. Het plaatsje waar we verbleven heet Brand, een prachtig klein plaatsje midden tussen de bergen. We hebben het echt heerlijk gehad. We zaten met elkaar in een prachtig appartementje op de begane grond met een mooie veranda en een stukje tuin erbij waar we heerlijk hebben kunnen genieten van het weer. Over het algemeen hebben we prachtig weer gehad. We zaten ook midden tussen de bergen. s’Ochtends keek je uit je slaapkamer zo de bertoppen in! We hebben ook heel erg genoten van de omgeving. We hebben soms prachtige wandelingen gemaak, terwijl Beata genoot van het weer en de rust. Een aantal keer zijn we met zn allen in een stoeltjeslift het wat hoger op gaan zoeken. Kortom, het is een ontzettend geslaagde vakantie geweest! Ook de reis is goed gegaan, en wij die het voorrecht hadden om te mogen vliegen, hebben daar ook volop van genoten! We zijn ontzettend dankbaar dat we deze tijd met elkaar hebben gehad. We hebben ontzettend genoten van de rust.

Toen we weer terug waren in Nederland heeft Beata alweer vrij snel haar volgende kuur gekregen. Afgelopen donderdag was ze een dagje in het ziekenhuis voor het infuus, en daarna ging ze weer verder met de pillen. Helaas valt elke kuur toch weer wat zwaarder en Beata heeft erg veel last gekregen van misselijkheid. Dat was maandag zo erg dat ze ervoor naar het ziekenhuis is gegaan. Daar kreeg ze een infuus met wat middelen tegen de misselijkheid. Deze hebben er wel voor gezorgd dat de misselijkheid iets afnam. Toch moet ze nog enige dagen blijven omdat de arts wat dingen wil onderzoeken en eventueel wat medicatie wil aanpassen. Het is nog even afwachten wanneer ze naar huis mag komen. We houden jullie op de hoogte. Blijf bidden, gebed blijft altijd welkom :)

Visie

2005-07-06T21:34:00.000+02:00

In de Visie, de televisie-gids/magazine van de EO, stond vorige week een artikel over Beata en haar situatie. We hebben hier al vele lieve en bijzondere reacties op gehad. Zelfs van mensen die we helemaal niet kennen! Daar willen we iedereen heel erg voor bedanken. Als je het nog na wil lezen, het staat ook op internet op de site van de eo.
klik hier

Op naar Oostenrijk

2005-06-25T16:26:00.000+02:00

Vanmorgenvroeg, rond een uur of 5, zijn Flip, Nathanael, Marieke en Joram in alle vroegte vertrokken richting Oostenrijk. Ondertussen hebben we het bericht gekregen dat ze veilig aangekomen zijn op de plaats van bestemming. Hoewel het er momenteel ietwat regenachtig is, is het volgens hun erg mooi, het huisje en de omgeving. De reis heeft ze een uur of 9 gekost en is zonder problemen verlopen.

Morgenochtend vertrekken wij, Beata, Matthias en ik met het vliegtuig die kant op om het met onze eigen ogen te kunnen gaan bekijken. Wij vliegen naar Zwitserland, ongeveer een uurtje vliegen en daar zullen de anderen ons ophalen zodat we met zn allen van onze week rust kunnen gaan genieten in Oostenrijk. We hebben er allemaal vreselijk veel zin in!

Beata voelt zich momenteel vrij redelijk, al is ze wel heel erg moe. Afgelopen week zijn er dagen geweest dat ze zich nog behoorlijk misselijk voelde, maar elke dag is gewoon nog steeds heel erg verschillend. Het kan gewoon heel erg van het ene op het andere moment omslaan. Dat maakt het soms allemaal wat moeilijk inschatten, maar het plan is nu om gewoon heel erg met elkaar te genieten van de komende week, het weer, de omgeving en vooral van elkaar. We hopen en bidden ook echt dat God de komende week zal gebruiken om ons tot rust te laten komen, en verder met ons zal gaan in het hele proces waar we in zitten. We hopen ook dat deze week zonder problemen en complicaties zal verlopen, zodat Beata ook echt volledig van deze tijd zal kunnen genieten, en dat ze misschien ook net die extra energie zal hebben om de dingetjes te kunnen doen die ze wil doen. Gebed blijft dus van harte welkom!!

Komende week dus geen nieuwe berichtjes van ons, maar zodra we weer thuis zijn, zullen we zorgen dat jullie hier weer kunnen lezen hoe we het gehad hebben!

Weer thuis!

2005-06-17T12:48:00.000+02:00

Vanmorgen is Beata weer thuis gekomen uit het ziekenhuis. Ze heeft een aantal dagen in ziekenhuis gelegen en behandelt met antibiotica. Vanwege de chemokuur is haar weerstand helemaal weg. Ze had waarschijnlijk een kleine longontsteking opgelopen en haar lichaam heeft dan wat hulp nodig om het te bestrijden. Gelukkig is de koorts afgenomen. Deze week is ook de pijnstilling iets opgehoogd zodat de pijn nu weer wat dragelijker is. Maar Beata is erg moe en heeft in het ziekenhuis veel geslapen. Het was daar lekker rustig om een beetje bij te komen. Maar ze is blij nu weer thuis te zijn. Als het aan de dokter had gelegen had hij haar misschien nog wel even wat langer daar willen houden voor de zekerheid, maar gelukkig mogen we haar nu weer thuis hebben.

Dit was de eerste keer dat Beata eigenlijk zomaar onverwacht opgenomen is, dus niet een geplande opname zoals de andere keren. Dit drukt je dan toch wel even heel hard met de neus op de feiten, dat het toch langzamerhand wel achteruit gaat. Sinds deze week is Flip ook helemaal gestopt met het werken in de praktijk en is er nu een waarnemer die de boel overneemt. Het is dan erg raar om thuis te zijn terwijl Beata inhet ziekenhuisligt. Ongewild krijgen we nu dus te maken met het gevoel van hoe het is als mama niet thuis is.

Maar nu gaan we er eerst weer met elkaar van genieten dat ze weer thuis bij ons is. De tijd die we met elkaar hebben hopen we dan ook volledig uit te buiten met elkaar. De plannen voor een weekje Oostenrijk staan nog steeds en ook de arts heeft ons aangeraden er echt mee door te gaan als het enigzins mogelijk is. Ik kijk er ontzettend naar uit en ik hoop echt dat we als gezin een hele goede tijd kunnen hebben daar. Ik zou daar ook jullie gebed voor willen vragen, voor de komende tijd, dat het mogelijk zal zijn met elkaar te gaan, dat de reis niet te belastend is (Beata, Matthias en ik vliegen, de rest gaat met de auto) We willen iedereen ook weer ontzettend bedanken voor alle gebeden, alle lieve berichten van medeleven en alle hulp om ons heen. We ervaren daar allemaal heel veel steun van, en blijf ook alsjeblieft bidden. Dat hebben we gewoon momenteel allemaal erg hard nodig. Joram is nog bezig met een aantal toetsen en heeft nog een sollicitatie lopen in het Antonius Ziekenhuis in Nieuwegein, waar hij de opleiding voor verpleegkudige wil gaan doen. We horen daar in de loop van volgende week de uitslag van... spannend... Hij is in ieder geval geslaagd voor zijn rij-examen, dus dat is al geweldig!
Matthias heeft te horen gekregen dat hij het eerst jaar van zijn opleiding gehaald heeft!
Ik ben sinds een week bezig op een nieuwe afdeling in het ziekenhuis. Dat valt me soms wel zwaar... Maar ik krijg veel steun van mn collega's. Ze zijn erg begripvol en behulpzaam. Ik ben net twee weken bezig met mn laatste jaar van de opleiding en we zullen maar even moeten zien hoe het loopt. Zoals het nu is moeten we gewoon allemaal alles met de dag bekijken en de zorgen voor morgen even laten voor wat ze zijn... Dat zien we morgen wel weer...

Opgenomen in ziekenhuis

2005-06-13T11:37:00.000+02:00

Vanochtend is Beata opgenomen in het ziekenhuis vanwegen koorts. Bij de chemokuur waar ze nu mee bezig is is het beleid dat ze bij koorts direct moet worden opgenomen voor controle en eventueel antibiotica. Dit omdat ze tijdens de kuur zo goed als geen afweer systeem meer heeft voor een verkoudheid of iets dergelijks, dus dit moet goed in de gaten gehouden worden. Voor de rest weten we niet meer dan dit maar zodra er meer bekend is zal ik hieronder wat updaten.

update dinsdag 14 juni:
Ze ligt nog steeds in het ziekenhuis vanwege koorts en zal er vandaag in iedergeval blijven, maar voor de rest is er (nog) "niks ernstigs".

update woensdag 15 juni:
Hoewel ze zich nu minder misselijk is en in principe geen koorts meer heeft, wil het ziekenhuis haar voor de toch tot vrijdag daar houden. Wel jammer want elke dag in het ziekenhuis is een dag minder thuis, maar aan de andere kant misschien ook wel beter. Ze heeft veel rust en slaapt bijna de hele dag met ondertussen antibiotica via infuus om als afweer te dienen tegen infecties of ontsteking omdat ze nu nagenoeg vrijwel geen imuunsysteem van zich zelf meer heeft tijdens de chemo.

Uitslag CT scan

2005-06-08T09:28:00.000+02:00

Gister hebben we de uitslag gehad van de CT scan van vorige week. De uitslag was dat de afgelopen 2 chemo kuren redelijk goed aangeslagen zijn. Hoewel er geen verandering is te zien in de darmen zijn de tumoren die in de lever zitten kleiner geworden waarvan de twee grootste van 5 cm naar 3 cm gegaan. (en de tumormarker is van 3300 naar 600 gedaald). Omdat de chemo blijkbaar toch wel voor wat verbetering zorgt hebben als gezin daarom ook besloten door te gaan met chemo. Alleen dan een iets minder zware kuur dan de vorige 2 omdat het toch wel veel bijwerkingen gaf.

Maar we zijn blij dat de uitslag goed was en de artsen zeiden ook dat Beata er zonder die chemo waarschijnlijk een stuk slechter bij zou hebben gezeten. En wij zien zelf ook wel verbetering in dat opzicht, zeker omdat het in het begin zo snel zo slecht met haar ging. Nu hopen dat de levensduur en kwaliteit voor haar ook toeneemt.

Er even tussenuit

2005-06-02T00:31:00.000+02:00

De scan is geweest maar helaas nog geen uitslag. Deze krijgen we volgende week ergens en dan zullen we ook als gezin beslissen wat we verder doen aan eventuele behandelingen of niet. Verder zijn van plan om eind juni met het gezin een weekje naar Oostenrijk te gaan als alles goed gaat met Beata. Zij zal dan met het vliegtuig gaan en wij met de auto. Er even tussenuit en even genieten met z'n allen.

Voor de rest thuis nog niet veel veranderingen. Beata krijgt al wel weer wat meer energie omdat ze een beetje uit het dipje van de chemo komt, maar het is nog niet helemaal denderend. Maar het lekkere weer helpt gelukkig wel, en buiten zitten is al heel wat leuker dan binnen :) Al is het binnen ook wel heel vrolijk met alle kaarten, bloemen en planten die ze gekregen heeft...

Verder is Flip nog aan het zoeken naar vervanging voor de praktijk en heeft Joram binnenkort rijexamens en toetsen. Voor de rest zijn er volgens mij niet echt spannende dingen en gaat het 'naar omstandigheden' wel goed.

Woensdag a.s CT scan

2005-05-30T10:33:00.000+02:00

Aanstaande woensdag krijgt Beata een CT scan ook wel Computertomografie. (Hiermee zijn afwijkingen in het lichaam beter op te sporen en in kaart te brengen). Woensdag wordt er dus gekeken in hoeverre de 2 chemo kuren geholpen hebben de kanker aan te pakken. In principe was de chemo niet meer ter genezing maar meer om Beata wat meer tijd te geven en meer kwaliteit van leven, maar dan alleen als de chemo ook daadwerkelijk wat gedaan heeft, en dat is niet altijd gezegd. Geen idee wat we kunnen verwachten maar we hopen er het beste van. Woensdag weten we meer.

Psalm 27

2005-05-26T10:31:00.000+02:00

Allereerst iedereen ontzettend bedankt voor alle lieve kaarten, brieven, e-mails en alle andere blijken van medeleven. Dat doet ons enorm goed en we worden er erg door bemoedigt. Zoals jullie hebben kunnen lezen ben ik nu met mijn tweede chemokuur bezig. Het valt me deze keer wel zwaarder, heb wat meer last van bijwerkingen en totaal geen energie meer. Dat is wel jammer, want we willen zo graag nog wat constructieve tijd met elkaar hebben. Het geeft nu ook een beetje een gevoel van een soort "patstelling". Je hebt nu niet veel, weet niet of het aanslaat, eigenlijk zit je maar een beetje te wachten op het resultaat. Over twee weken weten we meer hierover.

Verder leven we dag voor dag en proberen er van te maken wat mogelijk is. Flip is op dit moment aan het zoeken voor waarneming in zijn praktijk. Hij wil nu een tijdje stoppen met werken. (dus als jullie nog een fysiotherapeut weten die tijdelijk wat werkervaring wil opdoen....?)

Ieder in het gezin probeert toch weer wat zijn normale bezigheden op te pakken, met ups en downs, maar ondanks alles voelen we ons gedragen en weten dat God bij ons is in dit hele proces.

Wat mij de laatste tijd erg aanspreekt is psalm 27 vers 1 t/m 6: Ik ben niet bang, ik weet dat God bij mij is, en als er moeilijke tijden aan zullen breken zal hij er zijn en mij beschermen!

Lieve groetjes van Beata

Vandaag 2e chemo

2005-05-19T23:10:00.000+02:00

Vandaag heeft Beata haar 2e chemo therapie gehad. Vanochtend naar het ziekenhuis voor het infuus, en een paar uur later weer naar huis. Ze heeft het goed doorstaan en heeft nu helemaal geen fut meer voor niks niet. Op de bank liggen is al te vermoeiend zeg maar. Maar ze kan nog lachen en dat is tenminste een goed teken :) Nee, maar het gaat eigenlijk wel goed, in de zin van, het gaat nog niet heel slecht. De chemo is behoorlijk zwaar en toch wel heftig, en het is allemaal niet zoals het zou moeten zijn, maar tussen alles door kunnen we nog wel van elkaar genieten en met elkaar zijn. En we zien nog steeds uit naar wat God gaat doen, al is het alleen ons nog een hele goede tijd geven. Wat gewoon heel erg helpt, bij mij maar ook wel bij ons als gezin, is dat we gewoon echt merken dat God er echt wel is. Door hele persoonlijke dingen maar ook door hele praktische dingen heen zijn er allerlei momenten en dingen die op zn plek vallen en meer zijn dan 'toeval'. God kan wat dat betreft naast persoonlijk ook erg praktisch zijn :) Maar dat zijn van die momenten dat we wel beseffen dat dit niet zomaar gebeurt maar dat dingen wel degelijk een doel hebben, zeker als Hij daar boven staat. Ookal kan dat op momenten erg moeilijk zijn...

Reageer

2005-05-18T13:20:00.000+02:00

Hier kun je een reactie plaatsen. Hiervoor hoef je niet ingelogd te zijn, maar als het even kan graag de naam erbij :)

Update 3 - 5 mei 2005

2005-05-18T12:59:00.000+02:00

(eerder per mail verstuurde update)

Stukje van Beata zelf:

Afgelopen donderdag heb ik mijn eerste chemokuur gehad. Precies 2 weken nadat we gehoord hadden dat ik kanker had. Ik vond het een erg moeilijke beslissing. Dit met name omdat we niet weten of het aanslaat, en wat de invloed is van de bijwerkingen. Toch heb ik hiervoor gekozen, omdat de arts mij niet meer dan 3 maand gaf als er niets zou gebeuren. Als de therapie aanslaat, geeft het nog een mogelijkheid was om wat meer kwaliteit van leven te hebben en meer tijd door te kunnen brengen met mijn gezin.

We hebben eerst gekozen voor 2 kuren. Tot nu toe valt alles nog mee. We voelen ons erg gedragen door het meeleven en de gebeden van zo ontzettend veel mensen. Er is nog geen enkel moment van boosheid of wanhoop bij mij geweest en ik weet dat God mij kan genezen. Maar wat ik bovenal wil is dat Hij hierdoor verheerlijkt word, hoe de uitkomst ook zal zijn. Ik hoop dat jullie voor ons blijven bidden, die steun hebben we hard nodig.

Update 2 - 21 april 2005

2005-05-18T12:58:00.000+02:00

(eerder per mail verstuurde update)

Beata is vorige week vrijdag en zaterdag opgenomen geweest voor de leverbioptie om uit te wijzen om welke vorm kanker het gaat en hoe deze het best te kunnen behandelen. Afgelopen dinsdag is de uitslag van deze test binnen gekomen. De leverkanker is een uitzaaing vanuit de darmkanker. Deze zou dan ook als darmkanker behandeld worden.

Het komt erop neer dat de arts zegt dat zoals het nu gaat zonder behandeling ze met 2 weken op bed kan liggen en met 2 maand er waarschijnlijk niet meer is. Het is sneller dan we gedacht hadden maar als we zien hoe snel ze achteruit gaat met haar gezondheid moeten we daar wel op rekenen. Verder is er ook met de arts besproken wat eventueel gedaan kan worden en wat de opties zijn. De enige behandeling die nog mogelijk zou zijn is chemo therapie.

We hebben dinsdag avond met z’n allen als gezin bij elkaar gezeten om de mogelijkheden te bespreken en om te kijken wat we als gezin ook willen.

Er zijn eigenlijk twee opties mogelijk. De eerste is geen behandeling. Als we hiervoor kiezen is het dus mogelijk dat Beata over twee weken niks meer kan en het over 2 maand misschien afgelopen is.

De tweede is dat we toch voor een vorm van chemotherapie kunnen gaan die de arts heeft voorgesteld en zou deze, als het aanslaat, ervoor zorgen dat ze zich iets beter gaat voelen zodat ze wat meer kan doen en dat ze ook wat meer tijd krijgt. We zouden deze therapie kunnen proberen om te kijken of het werkt maar waarom Beata zelf liever niet zou willen kiezen voor deze behandeling is omdat ze waarschijnlijk dan haar haar zal gaan verliezen. Iets waar ze heel erg tegenop ziet. Maar tegelijk zou ze ook heel graag wat fitter willen worden om nog wat dingetjes te kunnen doen en van nog wat dingen te kunnen genieten. Het is voor haar een hele moeilijke afweging.

Het lastige is dat het gewoon heel moeilijk te zeggen is hoe het zal lopen. De tijd van 2 maanden zonder behandeling is ook maar een gok en het is ook niet gezegd dat de chemo zal werken. Dat maakt de keuze met al z’n voor en tegens erg moeilijk. Wij als gezin hebben uiteindelijk eigenlijk besloten om achter haar te gaan staan met wat zij wil. Welke keus het ook zou worden, wij zullen naast haar staan tot het eind.

We blijven hopen dat God Beata zal genezen, maar we willen erop vertrouwen dat Hij deze situatie tot zijn eer zal gebruiken, hoe het ook gaat lopen.

We willen jullie alvast bedanken voor jullie steun en gebed. Alleen al het feit dat we merken hoeveel mensen er met ons begaan zijn steunt ons al enorm. Beata heeft in geen tijden zo lekker geslapen als nu. Ze heeft in het weekend in het ziekenhuis heel goed geslapen en slaapt nu ook heel goed. Alleen heeft ze door bloedarmoede heel weinig fut om ook maar iets te doen en de pijn in de buik wordt stilaan ook meer. Door de bloedarmoede waardoor haar hb waarde behoorlijk gezakt is, zal ze binnenkort een bloedtransfusie en ijzertransfusie krijgen zodat ze zich hopelijk in iedergeval weer wat fitter zal voelen. Met Flip en ons gaat het ook wel goed. We ervaren veel rust in deze behoorlijk stormige tijd, en zegen van mensen om ons heen.

Gebedspunten kunnen zijn dat Beata wat ze ook beslist, er vrede over mag ervaren, en wij met haar. En dat ze mocht ze voor de chemo kiezen ook rust krijgt in het feit dat ze dan waarschijnlijk haar haar zal verliezen. Dat gebeurt niet altijd maar meestal wel. Ook dat de bloed/ijzer transfusie en eventuele chemo mag aanslaan zodat ze zich weer wat beter gaat voelen en dat we de tijd krijgen om nog goed van elkaar te kunnen genieten. Suzanne en Joram gaan komende 10 dagen met de continentals naar kaliningrad. Ze zullen daar het evangelie brengen door zang en dans. Willen jullie ook voor hen bidden dat ze een goede tijd zullen hebben en dat alles goed zal gaan. Dankpunten zijn dat we als gezin van alle kanten heel erg gezegend worden, dat we rust ervaren in de situatie en dat God een goede God is ook in deze tijd.

Gebed gevraagd - 15 april 2005

2005-05-18T12:56:00.000+02:00

(eerder per mail verstuurde update)

Hoi,

Doormiddel van deze brief willen wij jullie op de hoogte stellen en ook jullie gebed vragen voor een gebeurtenis die ons leven de komende tijd behoorlijk zal beinvloeden.
Het gaat niet goed met Beata. Ze heeft de afgelopen tijd een paar onderzoeken gehad naar aanleiding van klachten van de ingewanden. Eerst werd er gedacht aan een darmontsteking of iets dergelijks maar op zich geen reden voor ernst. Maar afgelopen woensdag, na de uitslag van een onderzoek is bij Beata kanker ontdekt in de dikke darm met uitzaaing naar de lever, en dat het, volgens de arts, voorbij het punt van opereren is.

Aanstaande vrijdag zal ze tot zaterdag opgenomen worden voor wat onderzoeken (leverbiopt) om te kijken wat er kan gebeuren en wat we kunnen verwachten.

Die genen die ons kennen weten dat onze God onze hoop en toekomst is, en dat wij geloven dat Hij boven alles staat en met het kleinste woord Beata kan genezen. Maar tegelijk weten we ook dat we in een gebroken wereld leven waarin de dingen gaan zoals God ze niet bedoeld heeft en daarbij ook naast ons staat in onze pijnen en verdriet.

Beata zelf is gewoon rustig van geest maar heeft wel wat klachten in haar buik. En met ons als familie gaat het naar omstandigheden wel goed. Het is een rake klap, zo uit het niets, en het moet ook gewoon nog even landen.

We zouden graag vragen om gebed.

Ten eerste voor Beata. Niet zozeer alleen voor genezing, maar meer dat datgene mag gebeuren wat Gods wil daarin is. Als dat is door genezing dan zou dat geweldig zijn en een getuigenis naar mensen om ons heen. Maar als dat is door hoe Beata en wij met deze situatie omgaan om te getuigen van God. Geen idee wat God door deze situatie heen wil doen, maar Hij staat daar boven en weet het wel.

Voor Flip, dat hij de rust en wijsheid mag vinden om in deze situatie te staan. Voor ons als kinderen. Voor de vader en moeder van Beata, en voor haar broers. En voor verdere familie en vrienden en de gemeente Rafael Bussum.

We zullen jullie op de hoogte houden van de ontwikkelingen.

Namens de familie,

Nathanael.